ورار(verar)

امروز پنج شنبه ۴/۵/۸۶ چهار سال گذشت . بعلت گرفتاری و مشکلات عدیده و سهمیه بندی و گرانی بنزین و خرابی پرشن بلاگ اینجا هم تعطیل شد .
.
رفتم  اینجا

نصیب عاشقان در عشق جز غم نیست ،
غمشان وصول است ، و در این وصول جز آتش و نم نیست .
زیرکان دیوانه ان، آشنایان بیگانه اند ، مجنونان هشیارند.
سینه بر روح  گوا دارند ، دل و جان را در عشق معشوق برای فنا دارند.
مرغان قفس شکنند ، باغبانان گل بدنند.
رهروان  بی برگند، زندگان بی مرگند.
سفرشان  جز حقیقت نیست .
سرمه دیده شان جز خاک کوی شریعت نیست .
حّران رهین اند، سیارگان سماوات یقین اند.
جان حّرشان بنده عشق است .
زانکه مرغان روحشان قفس جسم بشکست .
در باغ عشق را به سر پیش شوند.
دّر دریای عشق را به جان خویش شوند.
ویران کنان سرای طبیعت ان، بیخودان راه حقیقت اند.
رخش دلشان جز بار محبت نکشد.
لب جانشان جز شراب الفت نچشد.
عشوه خران بی مقصود و استادان بی مزدوراند.
در ره عشق از افسردگی دوراند.
شربتشان جز خون جگر نباشد.
زانکه ابر عشق جز اشک  غم در دلشان نپاشد.
شب شان همه روز است ، روزشان همه نوروز است .
به طریق خیال ، دزدان خانه جانانند.
چه کنند که جز دزدی نمی دانند.

برای همیشه  باید یاد بگیریم  که هیچ وقت نمی تونیم دیگران را مجبور به دوست داشتن خود بکنیم ، و چقدر رنگ نازیبائیست این دورنگی!

آدم بعضی وقتها ناخداگاه در بیان ویا عمل دست به اشتباهی میزنه که شاید غیر قابل جبران باشه و باعث میشه که  اطرافیان  و دوستان قدری بی اعتمادی پیشه کنند که این خود یکی از ضررهائی می تونه باشه که با دست خود بر سرخود می آوری ، هر طور هم  که خواسته باشی مسئله را حل کنی  مشکل است و توجیه ندارد

محبت در بیان کلمه زیبائی است ،درک زیبائی هم هنگامی میسر است که دوست بداریم ، دوست نداشتن نشانه یاس است از زندگی ، از موجودات از همه آن چیزهائی که در دنیا وجود دارد پس بیائیم همدیگر را دوست بداریم و به هم عشق بورزیم .

 نیست از دل به غم عشق، ملالی مارا
                                                     تلخ اگر باده بود چیست گنه مینا را